ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΑΔΙΩΤΗΣ
ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ | Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα «ΝΙΚΗ»
Βρυξέλλες, 5 Οκτωβρίου 2026
Μέγα Ολίσθημα της διορισμένης Προέδρου Ούρσουλα βον ντερ Λάιεν: Υπερέβη τα εσκαμμένα.
Ο Ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ Νίκος Αναδιώτης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην Ε.Έ.
Εξυπηρετώντας σκοπιμότητες, η Πρόεδρος της Κομισιόν βον ντερ Λάιεν δεν διστάζει να ξεδιπλώσει ένα αφήγημα, άκρως επικίνδυνο και αλυτρωτικό.
Προκαλώντας το κοινό αίσθημα των Ελλήνων, επιλέγει να κινηθεί σε τεντωμένο σχοινί.
Μιλώντας για «μακεδονική γλώσσα και πολιτισμό», παραποιεί αυτήν καθ’ εαυτή την ιστορική πραγματικότητα και τη διεθνώς αναγνωρισμένη πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά της Αρχαίας Ελλάδος μας, αλλά και τη σημασία και συμβολή της ελληνικής γλώσσας σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ φαίνεται πως ξεχνά ακόμα και την αυτονόητη αλληλεγγύη προς Κράτος-Μέλος της Ε.Έ., εν προκειμένω, την Ελλάδα.
Ο Ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ, Νίκος Αναδιώτης, επιδεικνύοντας άριστα αντανακλαστικά, κινήθηκε άμεσα και κατέθεσε κατεπείγουσα γραπτή ερώτηση, με την οποία θέτει την Ε.Έ. ενώπιον των τεράστιων ευθυνών της.
Διερωτάται πού αποσκοπεί αυτή η θεσμική παραβίαση από την βον ντερ Λάιεν και γιατί προσφέρει σανίδα σωτηρίας και έδαφος στους Σκοπιανούς;
Γιατί τελεί υπό ιστορική σύγχυση; Αντιλαμβάνεται τη χρήση των όρων «μακεδονικός πολιτισμός» και «μακεδονική γλώσσα»; Πώς και από πού προκύπτει τέτοιο «κεκτημένο»;
Πώς ακριβώς θα εμπλουτισθεί η Ε.Έ. με την ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή οικογένεια;
Συναισθάνεται ότι έτσι πυροδοτεί παράνομες διεκδικήσεις των Σκοπιανών, οι οποίοι, με πρωτεργάτη την Πρόεδρό τους, δεν σέβονται κανέναν και τίποτα, ακόμα και την «Συμφωνία των Πρεσπών» που οι ίδιοι υπέγραψαν;
Δεν θεωρεί σημαντικές τις σχέσεις καλής γειτονίας; Γιατί δεν σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα της χώρας μας και γιατί δεν προασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα ενός Κράτους-Μέλους της Ε.Έ.;
Δεν αντιλαμβάνεται ότι όλη αυτή η στάση των Σκοπίων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη στασιμότητα της Ευρωπαϊκής τους πορείας, στην οποία ούτως ή άλλως εμείς είμαστε αντίθετοι;
Τελικά, μήπως ανέμενε ή ήταν βέβαιη ότι η Αθήνα δεν θα αντιδράσει;
